|
นกน้อยคล้อยบินมาเดียวดาย ขาดมวลมิตรไร้คนสนิทคู่เคียงครอง ขาดเรือนแหล่งพักพำนักนอน บาปกรรมคงมี
ท้องฟ้าสายัณห์ตะวันเลือน หากเย็นลงฟ้าคงยิ่งมืดยิ่งตรอมตรม จวบจันทร์แจ่มฟ้านภาผ่อง สักวันบุญมาชะตาคงดี
|
คิดคิดมิวายกังวลให้หม่นฤทัยหมอง หลงใหลหมายปองคนปรานี ขาดญาติบิดรและน้องพี่ จำทนระทม
แสงลับนับวันจะเตือนให้ใจต้องขื่นขม ชีวิตระทมเพราะรอมา เฝ้ามองให้เดือนชุบวิญญาณ์
|